พักกลางวันแวะลงไปซื้อกาแฟ
ผ่านร้านหนังสือเจ้าประจำที่เราชอบเดินป้วนเปี้ยน(แอบ)ไปอ่านหนังสือ(ฟรี)
ก็ไปจ๊ะเอ๋กับหนังสือเล่มใหม่ของพี่กาเหว่า เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย
ไม่ใช่หัวใจเต้นแรงเพราะฤทธิ์กาแฟเย็น
แต่ใจเต้น (และเนื้อเต้น) เพราะดีใจที่เจอของที่ชอบ ... ที่ชอบ
สำหรับคนที่ชื่นชอบการเขียนโปสต์การ์ด
ชอบสะสมโปสต์การ์ด
ชอบส่งโปสต์การ์ด (ทั้งแบบส่งถึงตัวเอง และส่งถึงคนโน้นคนนี้)
และโดยเฉพาะโปสต์การ์ดแบบ “ทำมือ”
หลังจากที่ก่อนหน้านี้ (หลายปีแล้วล่ะ)
พี่กาเหว่าคลอดหนังสือ หัวใจติดแสตมป์
เนื้อหาภายในเล่มอัดแน่นไปด้วยโปสต์การ์ดทั้งที่ส่งถึงตัวเอง
และส่งถึงบุคคลอันเป็นที่รัก ไม่เว้นกระทั่งแสตมป์สวยๆที่บรรจงพิถีพิถัน
ผ่านการเลือกเฟ้นมาแล้วอย่างดี ก่อนประทับลงบนโปสการ์ด
รูปเล่มหนังสือและกระดาษก็สวยงามพิถีพิถัน
ผ่านมาเกือบสิบปี
ก็มาถึง เซียนโปสต์การ์ด (แต่เราแอบชอบชื่อ หัวใจติดแสตมป์ มากกว่าแฮะ)
คำว่า เซียนโปสต์การ์ด ฟังดูเหมือน เซียนพระ เซียนลูกหนัง อะไรประมาณนั้น (แฮ่ะๆ)
เอาเป็นว่า เล่มนี้ไม่แอบอ่านฟรีแล้วค่ะ
อุดหนุนเลยนะเจ้าคะ
เขียนเพิ่มเติม
* เมื่อคืนอ่านจบแล้ว อ่านไปก็หัวเราะลั่นบ้านอยู่คนเดียว
สรุปว่า พี่กาเหว่าเป็นเซียนโปสต์การ์ด+นักเลงโปสต์การ์ดตัวจริง
เป็นหนังสือที่สนุกอ่านและดูเพลินมากๆ
