(ภาพจาก tttonline.net)
เคยอ่านเจอในแม็กกาซีนหัวนอก
เขาบอก สุภาพสตรีกับรองเท้าส้นสูง มันเป็นอะไรที่ขาดกันไม่ได้
แอบเถียงในใจ
เฮ่ย ...เว้นตูไว้คนก็ได้นะ เพราะขะน่อยไม่ชอบใส่รองเท้าส้นสูง
เอิ่มมม แต่ชั้นวางรองเท้าในบ้านของเดี๊ยนก็มีอยู่ 2 คู่นะคะ
แต่เคยใส่แค่ 2 ครั้ง ครั้งแรกใส่ไปงานแต่งเพื่อน (ไฟท์บังคับ)
อีกครั้งตอนใส่ชุดไทยงานมีตติ้งที่ญี่ปุ่น (อันนี้ก็ไฟท์บังคับ ชุดไทยใส่คอนเวิร์สไม่ได้)
ใส่ส้นสูงได้แบบชั่วคราวก็แทบจะเหวี่ยงทิ้งเพราะมันเดินลำบาก
ปวดเอว ปวดตุบๆลามขึ้นไปถึงท้ายทอยเฮ้ดแอนด์โชลเด้อโน่นเลย
สาวๆบางคนใส่ส้นสูงเป็นว่าเล่นนี่เค้าเก่งกันจริงๆ
ขอแสดงความนับถือ
แถวออฟฟิศเราเป็นแหล่งรวมตัวของสาวๆที่ชอบใส่ส้นสูงกันเป็นล่ำเป็นสัน
พิด-นาดูแล้ว การใส่ส้นสูง มันเป็นอะไรที่น่าทรมานทรกรรมขาและเท้าเป็นอย่างมาก (สำหรับตู)
ยิ่งรองเท้าส้นสูงแบบเปลือยแบบไม่มีสายรัดส้น ยิ่งพิด-นา ก็ยิ่งอะแมซซิ่งในความพยายาม
เกิดคำถาม(อีก) ว่า เวลาเดิน มันไม่กระเด็นหลุดออกจากอุ้งเท้าหรืออย่างไร
การประคองเท้าทั้งสอง ให้อยู่ในรองเท้าสูงๆ มันต้องผ่านกระบวนการเกร็งกล้ามเนื้อขา
และถ้าเกร็งทั้งน่องขาและจิกเท้าเป็นเวลานานๆหลายชั่วโมงต่อวัน
ผู้หญิงเป็นเพศที่อดทนได้ทุกรูปแบบจริงๆ
หมายเหตุ
- จริงๆการใส่ส้นสูงเป็นสิทธิส่วนบุคคล ถ้าสาวใดสามารถเขย่งขาบนไฮเวย์ได้ มันก็เรื่องของเขานิหน่า
- แต่ ... เวลาสาวๆที่ใส่ส้นสูงแบบเปลือย ตอนเดินลงจากบันไดรถไฟฟ้า
รบกวนช่วยกันเกร็งข้อเท้าเวลาลงส้นได้ไหมจ๊ะ
เพราะเสียงรองเท้ากระทบกับพื้นซีเมนต์ มันดังม๊ากกกกกกกกกกกกกกก
