เพื่อนในที่ทำงานของเรา (บังคับ)ให้เราทำวีดีโอพรีเซ็นเทชั่นงานแต่งงานแบบด่วนๆๆๆๆ
ให้ตังค์ค่าแรงด้วย (แต่เราคงไม่รับเงิน)
งานแต่งที่ว่า ไม่ใช่งานแต่งของเพื่อนเรา แต่เป็นงานของพี่สาวเค้า
ซึ่งเราก็ไม่รู้จักและไม่สนิทอะไรเลย
ปกติเราจะรับงานแบบนี้เฉพาะคนที่รู้จักและสนิทกันจริงๆเท่านั้น
ไม่ใช่อะไร แต่เป็นเพราะว่า การจะตัดต่อภาพ
เพลง และเรื่องราวออกมาเป็นหนังสั้นๆ 1 เรื่อง
อย่างน้อยเราก็ต้องรู้จักนิสัยใจคอและบุคลิกของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งบ้างใช่ไหม
แต่งานนี้เพื่อนของเราขอร้องให้ช่วยทำ
เราก็ดันปากหนักไม่ยอมปฏิเสธไปตั้งแต่แรก (เพราะความเกรงใจแท้ๆ)
แถมข้อมูลที่ให้มาก็น้อยถึงน้อยมาก
บ่าวสาวก็ดูไม่ค่อยกระตือรือล้นเท่าไหร่นะ (เรายังไม่เคยคุยกับเค้าเลยด้วยซ้ำ) เหมือนกับว่า ...
อ่ะ ... งานแต่งงาน ก็ต้องฉายวีดีโอ อะไรประมาณนี้
สาระสำคัญอยู่ที่ไหนกันล่ะ
หรือแค่ อยากทำให้เหมือนๆกับคนอื่น
เห็นเค้ามี ก็อยากจะมีบ้าง
ไม่เข้าใจเล๊ย ว่าทำไมต้องมีวีดีโอพรีเซ้นท์ด้วย (มันเป็นกฏไช่ไหมเนี่ย)
นี่ถ้าไม่มีแล้วมันจะเป็นไรไหมเนี่ย (อันนี้เราบ่นคนเดียวในใจ)
เพราะความที่ไม่รู้จักเจ้าบ่าวเจ้าสาวเป็นการส่วนตัว
ทำให้เราไม่อิน และไม่ค่อยสนุกเท่าที่ควร (+ความขี้เกียจเข้าไปด้วย)
ฝืนๆทำไป แถมไม่มีอารมณ์ร่วมอีกต่างหาก โห เซ็งตัวเองชะมัด
รู้งี๊ ถ้าไม่อยากทำ ก็ควรปฏิเสธไปตั้งแต่แรกเลยนะ (ไม่น่าพลาดเลยเรา)
เอาเวลาไปนอนดูดีวีดี เล่นกับแมว อ่านหนังสือให้สบายใจเฉิบดีกว่า
ตอนนี้รู้สึกเครียดๆอ่ะ (เครียดเพราะไม่อยากทำ แต่จำเป็นต้องทำ เพราะรับปากไว้แล้ว)
และจำไว้เลยว่า ทีหลังอย่ารับปากอะไรโดยที่ไม่ได้ทันยั้งคิด
จำไว้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
* เพิ่งรู้ว่า กรรมวิธีในการจัดงานแต่งงาน เค้าต้องเริ่มเป็นหนี้กันเป็นแสนบาทเลยเหรอ
* และเพิ่งรู้ว่า เดี๋ยวจัดงานเสร็จ ค่อยเอาเงินในซองช่วยงานมาจ่ายหนี้ก็ได้
* (เราก็ได้แต่คิดในใจว่า “แล้วมันจะพอจ่ายเหรอ ? ”)
เอ่อ ก็ขอให้รักกันอย่างพอเพียงนะจ๊ะทุกคน
