วันหยุดที่ผ่านมา (เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน)
ข้าพเจ้าออกจากบ้านเพื่อไปเดินตากแอร์เย็นๆที่ห้าง BIG C ชานเมืองแถวๆบ้าน
ข้าพเจ้าก็แต่งตัวตามปกติแบบที่เคยๆ
เสื้อยืด (ย๊วยๆ)
กางเกงขาสั้น
รองเท้าผ้าใบ
ก็ธรรมดาอ่ะนะ หน้าก็ไม่ได้แต่ง ขนตาปลอมก็ไม่ได้ติด
ทำผมธรรมดา ทรงผมไม่ได้ยกล้อ ทรงผมไม่ได้ตั้งกระบัง
ธรรมดาน่ะ ธรรมดา …
ระหว่างที่กำลังรีบสาวเท้าเดินหลบแดดยามบ่ายที่แผดมาโดนผิวบางๆของข้าพเจ้าแบบไม่ปราณี
เดินผ่านสนามฟุตบอลในหมู่บ้าน
ซึ่งกำลังมีการแข่งขันนัดท้าชิงระหว่างหมู่บ้านในละแวกเดียวกันนั่นแหล่ะ (เห็นมันเตะกันทุกวัน)
คนเยอะเต็มไปหมด (กองเชียร์เยอะ)
เดินผ่านกลุ่มเด็กสะก๊อยส์ (คาดว่าคงมาเชียร์เด็กแว๊นส์เตะบอล)
หูของข้าพเจ้าก็ได้ยินเสียงซุบซิบ (ซุบซิบอะไรกัน ... แหมดังเชียว)
" แกๆๆๆๆ ดูคนนั้นสิ " (คาดว่า " คนนั้น " ... คงหมายถึงอิฉันค่ะ)
" โห ... รองเท้า ... โคตร ... "
ซุบซิบ ซุบซิบ ซุบซิบ
ซุบซิบ ซุบซิบ ซุบซิบ
ซุบซิบ ซุบซิบ ซุบซิบ
ซุบซิบ ซุบซิบ ซุบซิบ
.
.
.
.
คาดว่าหลังจากข้าพเจ้าเดินผ่านมาสัก 800 เมตร
เหล่าสะก๊อยคงพูดถึงข้าพเจ้ากันต่อ (หนอยยยย)
แต่ ... ช่างมันเถิดค่ะ (เป็นนางเอกค่ะ)
ข้าพเจ้าไม่ได้ยินแล้วล่ะ (คนแก่หูไม่ค่อยดี)
แหม ... อะไรกันพวกหล่อนทั้งหลาย
แค่เจ๊ใส่รองเท้า สีเขียว(อ่อนๆ) แค่นี้
ทำเป็นเอ๊กไซ้ติ้ง
ตื่นเต้นกันไปได้
