เมื่อเย็นไปวิ่งที่สวนรมณีนาถมา

สวนรมณีนาถอยู่ใกล้ๆออฟฟิศเรา แค่เดินประมาณ 20 ก้าวก็ถึงแล้ว

เรามีสถานที่ออกกำลังกายแบบไม่ต้องเสียสตางค์อยู่ใกล้ๆ แต่เราก็กลับมองข้าม

จนมาวันนี้ หลังจากที่ไม่ได้มาวิ่งมากว่า 2 ปี

กลับคืนสู่สังเวียนนักวิ่งอีกครั้ง ...

สาเหตุแห่งการลุกขึ้นมาวิ่ง วิ่ง วิ่ง วิ่ง วิ่ง (กรุณาร้องเพลงของพี่หรั่งร็อคเครสตร้า ประกอบการอ่านไปด้วย)

เนื่องด้วย ช่วงนี้จิตใจว้าวุ่น คิดมากด้วยเรื่องไม่เข้าท่า

รวมทั้งอาการป่วยทางกายด้วยโรคหวัดยืดเยื้อ

เราจึงตั้งเป้าหมายเอาไว้ว่า จะ(พยายาม)ไปวิ่งทุกวัน...

วันนี้ฝนไม่ตกซะด้วย นับเป็นนิมิตรหมายอันดีสำหรับการเริ่มต้น

เราเริ่มออกสตาร์ทด้วยการเดินรอบสวน 2 รอบ (แค่เดินยังเหนื่อยเลย)

หลังจากวอร์มร่างกายได้ที่ ... ก็วิ่งมันเข้าไป

วิ๊ง วิ๊ง วิ๊ง วิ๊ง วิ๊ง ... วิ๊ง วิ๊ง วิ๊ง วิ๊ง วิ๊ง ...

...

อากาศดี - แดดไม่จัด - ลมพัดตึง



ในสวนเปิดเพลงเพราะจัง ... วิ่งแล้วเพลิน

วิ่งไป 3 รอบ

ดีใจ ... ที่เหงื่อไหลเข้าตา

สมองโล่ง - อารมณ์ดี - เริ่มจะมีความสุข



My name is tick tick gump !

ข้าวิ่งเพื่อลืมเธอ ...