.
.
.

วันไหนที่จิตใจของเราเศร้าหมอง

เราจะนึกถึงเย็นวันนั้น ...
ที่ทะเลสาบอินเล ประเทศพม่า

ขณะที่เรากำลังนั่งหนาวจนปากสั่นอยู่บนเรือหางยาวที่กำลังแล่นบนเวิ้งน้ำสุดลูกหูลูกตา
มองดูพระอาทิตย์ กำลังค่อยๆกลิ้งหลบหลังภูเขา หัวใจของเราเต้นตึกๆตักๆตึกๆตักๆ
เหมือนเรากำลังนั่งจดจ่อรอดูโชว์พิเศษอะไรสักอย่าง ซึ่งมันรู้สึกตื่นเต้น-ตื่นเต้น


สวย... สวยมากสวยจนลืมความหนาว สวยขนาดอยากหยุดโลกเอาไว้ตรงนั้นสัก 5นาที



เป็นวันดีๆ ที่เราไม่เคยลืมเลย

.
.
.
.

วันไหนที่รู้สึกจิตใจหดหู่
วันที่กำลังใจหดหาย หายใจติดๆขัดๆ

เราจะนึกถึงฉากดงเจดีย์นับร้อยนับพัน
ตรงหน้าของเรา สุดลูกหูลูกตา ...


มันคือช่วงเวลาสั้นๆ ที่มีคุณค่าทางจิตใจสำหรับเรามากๆ

วันดีๆที่ลืมไม่ลง

เวลานึกถึงแล้ว มันมีความสุข มันลืมทุกข์ไปได้ชั่วขณะ
มันคือวันดีๆ ที่เราจะเก็บเอาไว้เป็นสมบัติทางใจส่วนตัว

อยากกลับไปอีก
คิดถึงจังเลยน๊อ ...

.
.
.
.
.
.

ป.ล.
ถึง มด กะ ทิ้ว
ชั้นคิดถึงพม่าหว่ะแก อยากไปอีกง่า ...