" ในยามที่เรารู้สึกแย่ๆ มันเหมือนมีอะไรในใจ แต่ไม่อยากบอกใคร
บางครั้ง ... ไม่มีใครช่วยเราได้ ... นอกจากเราต้องควบคุมใจของเราเอง

แต่บางครั้ง ชีวิต มันก็ต้องมีตัวช่วยบ้าง ...
ขนาดทำข้อสอบ ยังมี Choice ให้เลือกเลย

แล้วถ้าเราจะมี Choice ช่วยให้จุดดำในใจเรามันลบๆเลือนๆไปได้บ้าง ...
ก็เอาสิ ... Just do it! "

เพื่อนช่วยได้

ล่าสุดเมื่อคืนวันเสาร์ที่ผ่านมา
ดับความว้าวุ่นทั้งปวง
ด้วยการไปปาร์ตี้กับเพื่อนฝูงล้านเจ็ด

นานๆมาเจอเพื่อนฝูงสมัยเรียนก็ดีเหมือนกัน


มันทำให้ รู้สึก ซำบายดี

จบปาร์ตี้ ... แบบไม่เมา สติสัมปชัญญะ ...อยู่ครบ
แต่บ้านช่องไม่กลับนะคะมึง ... แบบว่าอิฉันหอบเป้ไปนอนค้างบ้านเพื่อนต่อค่ะ
เตรียมการมาจากบ้านเป็นอย่างดี ... ชุดนอน แปรงสีฟงสีฟัน



แหล่ะนี่คือ "ลูกชายเจ้าของบ้าน"
เพื่อนอิฉันมันเอาลูกมานอนบนเตียงด้วย (อิฉันต้องนอนด้วยความหวาดระแวงทั้งคืน) (กรี๊ดดด)

ตื่นมาบ่ายแก่ๆ
ชวนอีเพื่อนไปดูหนัง และไปนั่งปิ้ง BBQ กินกันกระดุ๋งกระดิ๋ง
(กินกันอย่างกรรมกร ผู้ชายมาเห็น ... คงได้วิ่งหนีหล่ะค่า ...)

กีต้าร์ช่วยได้ ...

เวลาที่เราเหงาๆ เบื่อๆ หรือเซ็งๆ
เราชอบร้องเพลงมากๆ
ร้องเพลงในที่นี้ ไม่ได้หมายความว่าต้องไปคาราโอเกะนะ
แต่หมายถึง นั่งร้องเพลงคนเดียว

ร้องไปด้วย ... ดีดกีต้าร์ไปด้วย

โหน๊ง เหน่ง โหน๊ง เหน่ง ...

มันคือการปลดปล่อยอารมณ์ขุ่นมัวที่ทำให้จิตใจหมองเศร้า
เหงา ... หมองหม่น (ฮื๊ม ... ฮือ)

ช่วยทำให้เราสบายใจขึ้น

จำได้ว่า สมัยยังเป็นนักศึกษาวัยละอ่อน
ตอนอ่านหนังสือสอบ เราหยิบกีต้าร์ออกมาเล่นบ่อยมากๆ
ชอบเอากีต้าร์ไปนั่งร้องเพลงในห้องน้ำ
เพราะมันช่วยทำให้เสียงเราดีขึ้น (เหมือนอยู่ในห้องอัดเสียงอะไรประมาณนั้นเลย)

ดนตรีคือการบำบัดทางจิตใจอย่างหนึ่ง ... อันนี้เห็นด้วย

กินอาหารดีๆ ก็ช่วยได้

ตอนนี้กำลังจะปรับนิสัยและพฤติกรรมการกิน
โดยจะเพิ่มมื้อที่ควรจะ เอาอะไรดีๆ ใส่ปากใส่ท้องซะบ้าง

จะพยายาม ... กินเนื้อสัตว์ให้น้อยลง

นี่คือ ร้านอาหารเจตลอดปี (แอบตั้งชื่อให้ว่า Jay 's all season)

โลเกชั่น ตั้งอยู่ในตลาดวังบูรพา
(นั่งตุ๊กๆ 20 บาทจากออฟฟิศ มากินกลางวันกันถึงที่นี่เลยนะขอโบวก)

....

ตอนนี้พยายามทำอะไรๆ ให้ชีวิตมันไม่อยู่เฉยๆจนเกินไป

อยากออกไปเที่ยว (อีกแล้ว)

อยากออกไปถ่ายรูป

อยากไปเรียนวาดสีน้ำ

อยากมีเงินเยอะกว่านี้ ..จะได้ซื้อหนังสือได้เดือนละหลายๆเล่ม (ตอนนี้อาศัยยืนอ่านฟรี)

แล้วก็ อยากกลับบ้านนอก ไปนวดเท้าให้พ่อกับแม่ (อิฉันเป็นลูกที่น่ารักเหมือนกันนะ)(นี่ไม่ได้ตอแหลนะ)

ชีวิตยังมีเรื่องดีๆ สนุกๆ ให้ทำอีกตั้งเยอะตั้งแยะ

แล้วจะเหงา ... จะเศร้า ... ไปทำไมล่ะตู

ป.ล.
ตอบคุณdogville จาก comment entry ที่แล้ว (ถ้าอ่านเจอนะฮ๊า)

เอาเป็นว่า "เรายินดีเป็นอย่างยิ่ง สำหรับเพื่อนร่วมทางในทริปข้างหน้า (ไม่รู้ว่าวันไหนเหมือนกัน)

ถ้าบุญพาวาสนาส่ง เราคงได้มีโอกาสไปเที่ยวด้วยกันนะ ... "

ป.ล. (อีกที)
ขอบคุณเพื่อนๆ blogger ทุกท่าน
(ทั้ง exteen , updiary , wordpress , msn space , hi5 และอื่นๆอีกมากมาย)
ที่ทำให้การเขียนบล็อกสนุกขึ้น (เพราะมีคนแวะมาอ่านแล้วก็แสดงความคิดเห็นแลกเปลี่ยนกัน)

เขียน blog นี่ก็สนุกดีเหมือนกันนะ ...