ว๊าก ... ฝนตกแล้ว
ฤดูร้อนสำหรับปีนี้สิ้นสุดแล้วชิมิ .. ชิมิ ?
ไชโย ... ฮิ๊ววววว (ตะโกนดังๆ)
ปล่อยบล็อกร้างมาเกือบครึ่งเดือน
เพราะมัวแต่ไปทำมาหากิน
บวกกับอากาศร้อน
ทำให้ไม่มีอารมณ์จะมาเขียนมาเล่าอะไรเลยจ๊ะ
ช่วงนี้ฝนตกเกือบทุกวัน (และทั้งวัน)
อากาศดีๆก็เลยพลอยทำให้อยากเขียนนู่นอยากเล่านี่
มีตั้งหลายเรื่อง
เอามาฝอยใน Entry นี้ซะเลย
(ช่วงนี้อิฉันก็ไม่ค่อยได้เข้าไปอ่านบล็อก+ไดอะรี่ของใครเลย แบบว่ามันยุ่งขิงจริงๆเจ้าค่ะ)
+ วันหยุดที่ไม่ต้องไปทำงาน และฝนก็ตกทั้งวัน +
มันคือสวรรค์น้อยๆของมนุษย์ออฟฟิศแบบเรา
แบบว่าตื่นมาพร้อมกับเสียงฝนตก แล้วก็ ... ไม่ต้องตื่นไปทำงาน ... เย๊
(รูปนี้ถ่ายมาจากหน้าต่างห้องทำงาน เวลาเห็นฝนตก ก็จะมานั่งเกาะกระจกแบบนี้)
(ชอบฤดูฝน ... ชอบตากฝน แฉะๆ เปียกๆ ซ่กๆ น่ะ อิฉันล่ะช๊อบชอบ)
Raindrops keep falling on my head
ฝนเอ๋ย ... โปรดจงหล่นลงมาใส่หัวตูทีเถิ๊ด ....
+แมวนอนดิ้น +
ตัดฉากมาที่วันหยุดแรงงาน
ฝนตกทั้งวัน ... 
บรรดาเหล่าแมวที่บ้านก็พากันนอนหลับสลบไสลไม่ได้สติสมประดี
ตอนนี้ส้มเช้งมีเพื่อนใหม่แล้ว ชื่อน้องหนูดาวพระศุกร์
อ้อ ... เพิ่งเปลี่ยนชื่อให้ส้มเช้งกะดาวพระศุกร์ใหม่ (เป็นการชั่วคราว)
ชื่อใหม่คือแพ-แร๊-ดอน กับ แน๊ท-ทา-ลี
เอาไว้เรียกกันขำๆหน่ะคร่า
แพ-แร๊-ดอน (nick name =ส้มเช้ง) เป็นแมวเพศผู้ แต่นิสัยแต๋ว
เป็นแมวแต๋วที่ขี้หงุดหงิดขี้รำคาญ
คาดว่าคงเป็น effect จากการตัดไข่ ทำหมันเมื่อปีก่อน

เวลาแน๊ท-ทา-ลี ชอบมาแกล้งตะปบหาง

แพ-แร๊-ดอนก็จะออกอาการหงุดหงิดหัวเสียแบบนี้
ทว่าเวลานอน ... 
แพ-แร๊-ดอนก็มักจะนอนดิ้นซะด้วยสิ
แน๊ท-ทา-ลี นอนอยู่ดีๆนะ
คุณพี่แพ-แร๊-ดอน ก็เอาศีรษะมาซุกอุ้งตรีนของแน๊ท-ทา-ลี เองตะหาก
หูย ... ผู้ชายอะไร นอนดิ๊น ดิ้น
+ โอท็อปพม่า +
น้องในออฟฟิศไปเที่ยว จ.ระนองมา
น้องเค้าซื้อนี่มาฝาก
มองกระปุกก็ยังงงๆ
เอ๊ะ ... นี่มันกระป๋องอะไรหว่า (ปลาเค็มก็ไม่ใช่ ... )

มันคือ ยาดมพม่าค่ะ คุณปู้ชมที่เคารพ
เอ้า ..งง
นึกว่าขาแมลงสาบตากแห้งซะอีก

เห็นตอนนี้เค้าฮิตยาดมเอี๊ยะแซกันนะคะ
แต่อันนี้คิดว่าคงคล้ายๆกัน
จะหอมกว่าเอี๊ยะแซหรือเปล่าไม่แน่ใจ (เพราะไม่เคยดม)
แต่ที่แน่ๆ ยาดมพม่าสูตรธรรมช๊าด ธรรมชาติกระป๋องนี้
ของเค้าดีจริงๆค่ะ
กลิ่นจะหอมแบบเย็นๆ กระแทกจมูกแบบเย็นเจี๊ยบๆ
เหมือนเอาน้ำแข็งผสมการะบูนมาทิ่มจมูกยังไงยังงั้น
ถ้าได้ดมตอนกำลังจะเป็นลม รับรองว่าฟื้นคืนชีพแน่ๆ
ราคากระปุกละ 12 บาท
(ที่ตลาดนัดจตุจักรก็มีนะ แต่ราคาจะแพงกว่าประมาณ 3 เท่า)
ตอนนี้ก็เลยดมกันทั้งออฟฟิศ
เวลานั่งประชุม ควักขึ้นมาดมๆ ก็จะโดนทักว่า
เฮ๊ย ... ทำอะไรน่ะ
แทนคำตอบ คือ การส่งกระป๋องปริศนาให้เอาไปพิสูจน์กันเอาเอง
แล้วก็ส่งให้ดมต่อๆกันไป (เหมือนจดหมายลูกโซ่)
เป็นกิจกรรมที่น่ารักน่าเอ็นดูในระหว่างการประชุม
ฮี่ ฮี่
เอ้า เอ้า ..
ดม ดม กันเข้าไป
(ไม่รู้ว่าดมมากๆจะตายหรือเปล่า ... ใครมีผลวิจัย รบกวนช่วยตักเตือนอิฉันด้วย)
มาอัพแค่นี้ก่อนล่ะ
ขอทูลลาไปทำงานต่อ
วันนี้ work@home ค่ะ
สุขสันต์วันฝนตกเน้อ ...
^^